دیشب خیلی بد بود خیلی درد کشیدم شدم هزار نفر و نشستم تو مغزم و هی حرف زدم با خودم یکی خاطره گفت یکی خندید یکی از دعواها گفت یکی از خنده ها گفت یکی آرزوی برگشت کرد یکی زار زار گریه کرد یکی ناامید شد و خودش و کشت یکی نفس عمیق کشید و گفت میگذره دختر یکی بغض کرد و گفت صبر کن یکی دیوونه شد و هی جیغ کشید ...

دلخوریام صد برابر شد هزار برابر... تمام دیشب خوابت و دیدم تمام شب غصه خورردم گریه کردم صبح خسته و غمگین خوابم برد این روزا تموم نمیشه تمومم میکنه

روز اول نوشته اش مخفی بود امروز روز دومه داستان امروز سختتره شبی که تهش شد صبح روز دوم سخت تر بود اما هر چقدر سخت تحمل میکنم هر چقدر درد میکشم امشب که بیاد میشه شب سوم خدایا رحم کن تابستان میرود که تمام شود و تو میروی که تمام شود همه چیز... نگران پاییزم و شبهای بلندش! و یاد تو که از شبهای من نمیرود.

سرم را شايد بتوانند گرم کنند ديگران, اما وقتى تو نيستى هيچکس نيست دلم را گرم کند. پی نوشت: درسته که واسه خودم سرگرمی درست کردم اما تو همون لحظه هایی که تو نیستی و میرم سراغشون میفهمم چقدر بیخودی هستند

ما در عصر احتمال به سر می بریمدر عصر شک و شایددر عصر پیش بینی وضع هوااز هر طرف که باد بیایددر عصر قاطعیت تردیدعصر جدید ..عصری که هیچ اصلی جز اصل احتمال، یقینی نیست .. اما من بی نام توحتی یک لحظه احتمال ندارمچشمان تو عین الیقین من ... قطعیت نگاه تو ...دین من است .. من از تو ناگزیرم ..من بی نام نا گزی...

بی تو خالیم درست تو لحظه هایی که ممکنه فکر کنی به وضع موجود عادت کردم یاد تو میاد و میگه هی من هستمااا تو اوج خنده توی یه جمع شاد چشمام میگرده دنبالت و یهو درد میپیچه تو دلم که ای وای نیستش بی تو خالیم خالی

چه جان سختم که بعد از رفتن تو،باز جان دارم ولی از تو چه پنهان;روح و جسمی ناتوان دارم نفس های تو را آن روزها در شیشه پر کردم هوای روزهای بودنت را همچنان دارم... امید صباغ نو

آغاز جدید آغاز دوست داشتن های جدید آغاز زندگی جدید آغاز دردناکِ بی تو بودن ... "دل نوشته ی مشترک من و این منم"

خدایا ازت ممنونم باورم نمیشد که یکبار دیگه بتونم به این آرامش برسم ممنونم که درکم میکنی که مراقبمونی ازت ممنونننننم خیلی دوستت دارم نازنین یارم خیلی ... به تاریخ زیبای 28 مرداد 95

برای تو گفتن دوستت دارم کم است تو را باید در آغوش گرفت و آنقدر بوسید که دوستت دارم به خورد لبها و گونه ها و دست هایت برود... پی نوشت: کاش بیایی خیلی دلتنگم

بیا تو خلوت جانان من

بیا تو خلوت یارم