روز چهارم

دیشب خیلی بد بود

خیلی درد کشیدم

شدم هزار نفر و نشستم تو مغزم و هی حرف زدم با خودم

یکی خاطره گفت یکی خندید یکی از دعواها گفت یکی از خنده ها گفت

یکی آرزوی برگشت کرد یکی زار زار گریه کرد

یکی ناامید شد و خودش و کشت یکی نفس عمیق کشید و گفت میگذره دختر

یکی بغض کرد و گفت صبر کن

یکی دیوونه شد و هی جیغ کشید جیغ کشید جیغ کشید و همه گوشاشون و گرفتن و اون ولی آروم نشد فقط صداش گرفت و خفه شد

سرم شد هزار برابر غصه ام شد یه دنیا

و کجا بود دست نوازشگرت و نفس آرامبخشت؟؟؟

اما

بالاخره صبح شد

شد صبح روز چهارم

امروز خودمم خودم و نمیشناسم چه برسه به اینکه تو من و بشناسی!!!